Zdrowa żywność – za czy przeciw postępowi technologicznemu?

Problem żywności modyfikowanej pojawia się nieustannie, tłumaczony postępem techniki i cywilizacji. Za opowiadają się głównie jej producenci i naukowcy, którzy genetyką roślin zajmują się w swoich badań, głosy sprzeciwu to głównie ekologowie i „lepsza” część naukowców oraz nieśmiałe wtrącenia zwyczajnego człowieka i potencjalnego kupca. Zdrowa żywność jest elementem przetargowym wśród wielkich korporacji i firm, które zajmują się jej sprzedażą rzeczywistą lub w ich kwestii leży handel sokami i napojami. Do klienta prędzej trafi obietnica bycia zdrowym niż ewentualność zatrucia – to, że zdrowa żywność jednak całkowicie zdrowa nie jest, schodzi na dalszy plan. W rzeczywistości na talerzu lepiej prezentuje się bogato kolorowa żywność modyfikowana genetycznie – owoce są większe, warzywa mają pełny naturalny kolor. W smaku praktycznie też niewiele się różnią, jeśli nie zachodzi jakieś poważne mieszanie odmian i gatunków. Problemem są tylko zawarte w niej mikroelementy, które mogą niekorzystnie wpływać na ludzki i zwierzęcy organizm. Mikroelementy, których podobno zdrowa żywność nie posiada, co czyni ją bezpieczną, a przy tym smaczną. Jednak nie każdemu smakuje taki rodzaj diety, woli za to potrawy bogate w tłuszcze, cukry i węglowodany. Wizyta w fast foodzie jest dla niego istnym rajem na ziemi, gdzie zapomnieć może o mdłych otrębach czy musli, ale poddać się błogiemu zajadaniu kolejnych cheeseburgerów i kurczaków. Również owoce kiedyś znudzą się nawet największym smakoszom, jeśli ich menu nie będzie urozmaicone – zdrowa żywność odejdzie do lamusa, a triumf zaczną święcić potrawy mięsne, z sosem, tłuszczem i całą armią niebezpiecznych dla zdrowia substancji. Niezaprzeczalnie jednak przysłowie „jesteś tym, co jesz” ma odzwierciedlenie w rzeczywistości – wystarczy wyjść na ulicę i uważnie przyjrzeć się otaczającym nas ludziom i miejscom, w których jadają.